Koło nr 65 Ciche Dolne - Parafia Miętustwo

      Wieś leży w powiecie nowotarskim, w gminie Czarny Dunajec. Założycielem wsi był Tomasz Miętus, rycerz króla Zygmunta III Wazy. Za swoje zasługi otrzymał „nadanie na założenie wsi na surowym korzeniu”. Było to 26 lipca 1595 roku. Wieś rozciągała się od rzeki Rogoźnik, gdzie Potok Cichy i Potok Bystry łączą się ze sobą. Górna granica to Góra Ostrysz. W nadaniu, jakie otrzymał od króla były zaznaczone różne przywileje m.in. jego osadnicy mieli swobodę w wyrębie lasu i nie mieli żadnych powinności przez 10 lat. Tomasz Miętus był panem, wójtem i sędzią. Rozstrzygał mniejsze spory wśród swoich osadników, a z trudniejszymi udawał się do króla. Musiał także stawiać się zbrojnie z czeladzią na wezwanie króla. Miętusowie – sołtysi cichowiańscy należeli do najbogatszych sołtysów na Podhalu. Zawzięcie bronili swojej ziemi, jak i przywilejów, jakie kiedyś otrzymali. Pierwszy kościół w Miętustwie został wybudowany około roku 1890. Była to kaplica, ale msza św. odbywała się co niedzielę. Odprawiał ją ks. Brosig z Czarnego Dunajca. W 1927 został oddany do użytku aktualny kościół murowany. Proboszczem parafii pod wezwaniem M.B. Królowej Polski został ks. Jeż.

25 lutego 1996 roku, z inicjatywy rodzin Anny i Czesława Ogórków oraz Władysławy i Karola Kowalczyków, odbyło się pierwsze zebranie mieszkańców parafii Miętustwo. Przybyły na nie 52 osoby. Powodem założenia koła była konieczność pomocy: kościołowi, szkole, straży pożarnej czy też ośrodkowi zdrowia. Poprzednie koło, do którego należała część naszej parafii, nie miało takiej możliwości ze względu na to, że jest to duża wieś posiadająca dwie parafie – Ciche Górne i Miętustwo. Parafia Miętustwo wymagała natychmiastowej pomocy finansowej, na którą Koło nr 30 Ciche nie mogło sobie pozwolić. Założono więc drugie koło, które przyjęło nazwę Koło nr 65 Ciche Dolne Parafia Miętustwo. Skład pierwszego zarządu: kapelan – Władysław Takuśki, prezes – Czesław Ogórek, wiceprezesi: Czesław Miętus i Władysława Kowalczyk, sekretarz protokołowy – Bogdan Obrochta, sekretarz finansowy – Anna Miętus, skarbnik – Józef Staszeczka, chorążowie – Tadeusz Kowalczyk i Jan Kaczmarczyk, dyrektor – Andrzej Styrczula. Komisja rewizyjna: Władysław Wajda, Tadeusz Miętus, Zbigniew Szwajnos. Komitet imprez: Władysława Ustupska, Karol Kowalczyk, Stanisław Miętus, Stanisław Pitoń, Stanisław Truchan.

Koło rozpoczęło swą działalność od organizowania imprez w celu zdobycia funduszy na zakup sztandaru dla koła. Uroczystość poświęcenia sztandaru odbyła się 29 czerwca 1997 roku w kościele św. Brunona.

 

makieta_img_345

 

Poświęcenie sztandaru

Koło ufundowało 3 dzwony i 4 zegary na wieżę kościelną w Miętustwie. Pieniądze pochodziły z donacji parafian. Szkoła Podstawowa nr 1 w Cichem otrzymała 5 komputerów oraz dwukrotną donację na zakup zimowego sprzętu sportowego i odzieży. Koło zdobyło też fundusze przeznaczone na wymianę ogrzewania w kościele i okien na plebani. O taką pomoc prosił proboszcz ks. Józef Ślazyk. Koło złożyło także dwukrotnie donację na rozbudowę Domu Podhalan. Zorganizowało również akcję na uporządkowanie cmentarza. Akcja powiodła się. Uporządkowano groby, wyłożono alejki kostką. Tradycją koła stało się urządzanie z bratnimi kołami Ciche Dolne, Czerwienne i Ratułów odpustu na święto Matki Bożej Królowej Polski – patronki parafii Miętustwo.

Dochód jest przeznaczany na potrzeby parafii. W tym roku - na alejki wokół kościoła. Koła te wraz z kołem Stare Bystre zakupiły wózek inwalidzki dla ks. Józefa Ślazyka. Straż pożarna w Cichem otrzymała od koła wysoką donację na rozbudowę remizy. Koło szczyci się także wyborem Małgorzaty Ustupskiej w 1999 roku na „Królową Związku Podhalan” i Marka Ogórka na „Zbójnika Roku 2003/2004”. W 2002 r. Władysława Kowalczyk została wiceprezesem Związku Podhalan w Ameryce Północnej.

Skład ostatniego zarządu w 2004 roku: kapelan – ks. Franciszek Florczyk, prezes – Zbigniew Szwajnos, wiceprezesi: Bolesław Tyrała i Władysława Kowalczyk, sekretarz protokołowy – Irena Miętus, sekretarz finansowy – Małgorzata Szwajnos, skarbnik – Zofia Kaczmarczyk, chorążowie – Stanisław Truchan, Jan Kaczmarczyk, Jan Truchan, dyrektor – Jan Miętus, zastępca dyr. – Tadeusz Leja. Komisja rewizyjna: Jacek Fryźlewicz, Maria Madetko, Bolesław Molek. Komitet imprez – Karol Kowalczyk, Anna Ogórek, Władysława Ustupska, Grażyna Kowal, Bogusława Krzak, Anna Truchan, Anna Miętus, Anna Łowisz, Stanisław Pitoń, Bronisława Leja, Michalina Babeł.

makieta_img_347

Zarząd w 2004 roku

Koło Nr 64 Czarna Góra

Czarna Góra jest jedną z czternastu wsi Polskiego Spisza. Jej nazwa pochodzi od góry porośniętej gęstym lasem. Według legend pod koniec XV wieku osiedliła się tu grupa Wołochów. Pierwszymi osadnikami byli myśliwi, drwale i pasterze. Wieś dzieli się na trzy części: Zagóra - część wsi od strony Trybsza, Sołtystwo - położone najwyżej na siodle góry i część od strony Jurgowa. Osobliwością tej wsi jest największe w okolicy osiedle Romów tzw. Kamieniec. Obecnie Czarna Góra liczy około 1500 mieszkańców. Z dawnych czasów zachowało się kilka starych spiskich zagród. W 1872 roku wybudowano kaplicę pw. Trójcy Świętej, a na osiedlu Budzówka przydrożną kapliczkę pw. Św. Jana Nepomucena, ufundowaną po powodzi w 1874 roku. W 1984 r. powstał kościółek, który około 2000 roku został powiększony (dobudowano wieże). W 1994roku wybudowano nową świątynie pw. Przemienienia Pańskiego, obok niej znajduje się grota Matki Boskiej Fatimskiej.

Najstarsze zachowane budynki pochodzą z końca XIX wieku. Wybudował je Alojzy Chyżny, który przez kilka lat przebywał w Amerce. W 1919 roku wrócił do wsi i rozbudował chałupę, dobudowując okazałą “wielką izbę” z komorą. Dalsza rozbudowa zagrody dokonana została już przez Sebastiana Korkosza, męża Elżbiety, córki Alojzego.

W latach trzydziestych powstały kolejne zabudowania gospodarcze: kamienna stajnia, wozownia i chlew. W dawnej stajni umieszczono pierwszy we wsi kierat. Ostatnia rozbudowa miała miejsce w latach czterdziestych-wówczas to postawiono izbę zwaną “letnią” lub “pańską” z osobnym wejściem przez ganek. W roku. 1980 potomkowie Sebastiana Korkosza przekazali zagrodę na rzecz Skarbu Państwa, z życzeniem, aby powstało tu muzeum. Muzeum Tatrzańskie zorganizowało we wnętrzach budynku ekspozycję etnograficzną, obrazującą bogate gospodarstwo spiskie z okresu międzywojennego. Mieszkańcy Czarnej Góry kultywują tradycyjnie zajmują się rolnictwem, pasterstwem, pszczelarstwem, hodowlą gołębi i owiec. W 2000 roku z inicjatywy proboszcza parafii o. Huberta Kasztelana postawiono 21-metrowy Krzyż Jubileuszowy.

Koło nr 64 Czarna Góra powstało w 1994 roku. Założycielami byli: Andrzej Milon, Anna Milon, Grażyna Budz, Tadeusz Budz, Andrzej Galik, Franciszek Galik, Władysław Galik, Walenty Hełdak, Józef Gogola, Ryszard Grzybacz.
Przez pierwsze cztery lata istnienia koło było bardzo aktywne, później zainteresowanie działalnością w kole zmalało. Zarząd i członkowie koła organizowali zabawy, z których dochód przeznaczono m.in. na rozbudowę kościoła pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego w Czarnej Górze. Nie można też pominąć naszych piłkarzy, którzy założyli własną drużynę „Granit Czarna Góra”, która uczestniczyła w rozgrywkach ligi podhalańskiej w Chicago. Zespół powstał z inicjatywy Andrzeja Milona i Franciszka Galika.

Obecnie Koło nr 64 Czarna Góra liczy 25 osób, pochodzących nie tylko z Czarnej Góry. Członkowie koła nie są już tak aktywni, jak dawniej. Zarząd koła ma jednak nadzieję, że w niedługim czasie to się zmieni.

Dziękujemy wszystkim czarnogórzanom za dotychczasową współpracę, zwracając się do nich z apelem o jej kontynuowanie dla dobra naszego koła.

 

Nowe Informacje od Kola Nr 64 Czarna Góra 2017 r.

 

W dniu 1 Maja 2017 roku z inicjatywy mieszkańców Czarnej Góry nastąpiła reaktywacja Koła Nr. 64 Czarna Góra. Na pierwszym walnym zebraniu pojawiły się 23 osoby, z których został wybrany Zarząd Koła:

Prezes koła: Grzegorz Sarna

Vice prezesi: Joanna Galarowicz i Egon Wróbel

Skarbnik: Krystyna Wacław

Sekretarz protokolant: Katarzyna Kikla

Sekretarz finansowy: Aniela Wacław

Marszałek: Emil Wacław

Chorąży: Sławomir Budz

Zastępca Chorążego: Wiesław Molek

Dyrektor: Józef Sarna

Z-ca dyrektora: Grzegorz Sarna

W 2017 roku Koło zorganizowało Piknik oraz Zabawę Andrzejkową. W planach jest również zakup sprzętu, który będzie w posiadaniu Koła na następne lata i imprezy: piece, palniki, przyczepa chłodnia oraz na uszycie Sztandaru Koła Czarna Góra.

W październiku na zebraniu został wybrany jeszcze jeden vice prezes Józef Gogola.

Liczba zapisanych członków Koła z opłaconą składką w roku 2017 - 65

DZIĘKUJEMY!

 

W dniu 15 kwietnia 2018 roku odbyło się drugie walne zebranie, na którym pojawiło się 33 członków koła. Został wybrany nowy Zarząd, w prawie takim samym składzie jak w roku poprzednim:

Prezes koła: Grzegorz Sarna

Vice prezesi: Joanna Galarowicz, Egon Wróbel, Józef Gogola

Skarbnik: Krystyna Wacław

Sekretarz protokolant: Katarzyna Kikla

Sekretarz finansowy: Aniela Wacław

Marszałek: Emil Wacław

Chorąży: Sławomir Budz

Zastępca Chorążego: Wiesław Molek, Marian Gogola, Józef Sarna

Dyrektor: Józef Sarna

Z-ca dyrektora: Grzegorz Sarna

 

W lipcu 2018 roku, Zarząd zorganizował Piknik, na którym można było zapoznać się ze zwyczajami Czarnej Góry dzięki sztuce "Ogrywanie Mojek" i posłuchać występu Śpiskiej Kapeli Ciardasie USA. Kolejnymi celami Zarządu na lata 2018/2019 są:

 

Zabawa Andrzejkowa 24 listopada 2018 roku w Paradise Banquet - bilety do nabycia już od września 2018 - kontakt w sprawie biletów: Zarząd Koła

Jubileusz 25-lecia Koła wraz z Poświęceniem Sztandaru 23 luty 2019 roku.

Liczba zapisanych członków Koła z opłaconą składką w roku 2018 - 76.

Zapisy do Koła ciągle trwają.

DZIĘKUJEMY I ZAPRASZAMY!

Opracował: Wojciech Dorula

Koło nr 62 Hubertus

     Koło nr 62 Hubertus zostało założone w 1992 roku z inicjatywy Wacława Ustupskiego i Krzysztofa Wasowicza. Pierwsze założycielskie zebranie odbyło się 16 października 1994 roku. Wybrano zarząd w składzie: prezes – Wacław Ustupski, wiceprezes (łowczy) – Krzysztof Wąsowicz, skarbnik – Jan Jurek, sekretarz – Kazimierz Kościak. W 1995 roku obowiązki sekretarza przejął Andrzej Maciałek. Ustalono też status klubu m.in.: wszyscy członkowie zostali zobowiązani do wstąpienia w szeregi „National Rifle Association” i przestrzegania przepisów kodeksu etycznego tej organizacji. Koło postawiło sobie za cel krzewienie tradycji myśliwsko-strzeleckich i podtrzymywanie zwyczajów łowieckich na obczyźnie. Umożliwia członkom klubu uprawianie sportu myśliwskiego, propaguje zasady bezpiecznego obchodzenia się z bronią. Jednym z celów klubu jest wspieranie programu ochrony środowiska naturalnego. Od marca 1996 roku klub dzierżawi teren łowiecki w Wisconsin, który służy również do celów sportowych i rekreacyjnych członkom i sympatykom.

 

makieta_img_328

„Polowanie Hubertowskie”, 1998

Od początku swojego istnienia koło organizowało zawody strzeleckie oraz imprezy, z których dochód przeznaczany był na cele dobroczynne: Dar Dziecka, Ośrodek dla Dzieci Niepełnosprawnych w Zakopanem czy pomoc dla ofiar klęsk żywiołowych w Morawczynie.
W chwili obecnej koło liczy 20 członków. W 2003 roku najlepszym strzelcem został Krzysztof Wasowicz – trzykrotnie wygrywając zawody. Najstarszym członkiem klubu jest Karol Surma – liczący 72 lata. W planach klubu na rok 2004 jest ufundowanie kapliczki św. Huberta na terenie klubowym w Indiana.

Skład zarządu: prezes – Wacław Ustupski, wiceprezes – Krzysztof Wasowicz, sekretarz protokołowy – Wiesław Czerepak, sekretarz organizacyjny – Mirosław Pieronek, skarbnik – Franciszek Leśnicki, dyrektor – Wacław Ustupski, komisja rewizyjna: Stanisław Furczoń, Henryk Mink, Józef Świetlak.

 

makieta_img_329

 Członkowie Koła nr 62, 2004

 

wzor

 

 

Skład Zarządu Koła Nr 62 „Hubertus":

 

Prezes -Wacław Ustupski-

Wiceprezes -Krzysztof Wąsowicz-

Łowczy I-Jan Solus-

Łowczy II-Józef Cegus

Sekretarz- Wiesław Czerepak

Sekretarz Protokólowy- Andrzej Szudziński

Skarbnik i Dyrektor -Franciszek Lesnicki

 

Komisja Rewizyjna d/s Gospodarczych:

 

Jacek Rabiański

Zbigniew Stadnicki

Stanisław Teper

Koło nr 63 Waksmund

      Koło nr 63 Waksmund, pod patronatem św. Jadwigi Śląskiej, założone zostało 26 listopada 1995 roku. Do koła należy 40 członków. Kapelanem jest ks. Józef Zuziak. makieta_img_334
Głównym celem działalności koła było i jest utrzymywanie tradycji podhalańskich oraz pomoc dla Polski i rodzinnej wioski, zwłaszcza w rozbudowie nowego kościoła w Waksmundzie. Koło pomaga Ochotniczej Straży Pożarnej, a w planach jest też doposażenie nowej szkoły podstawowej w Waksmundzie. Fundusze przeznaczane na pomoc dla parafii Waksmund pozyskiwane są poprzez organizowanie zabaw i pikników oraz donacji na ten cel.

Aktualny zarząd koła: kapelan – ks. Józef Zuziak, prezes – Maria Kolasa, I wiceprezes – Marian Garbacz, II wiceprezes – Daniel Szaciłowski, sekretarz protokołowy – Maria Szaciłowski, skarbnik – Maria Fiuta, dyrektor – Stanisław Waksmundzki. Komisja rewizyjna: Danuta Kolasińska, Zofia Ptaś, Bronisław Szkoda.
Zarząd koła Waksmund serdecznie dziękuje bratnim kołom ZPPA oraz wszystkim, którzy przyłączyli się do promocji naszego koła.

 

makieta_img_335

 

Z okazji 75-lecia Związku Podhalan w Północnej Ameryce Koło nr 63 Waksmund życzy Zarządowi Głównemu oraz wszystkim zarządom kół i całej braci podhalańskiej dużo zdrowia i wytrwania w dalszej działalności naszego związku

 

Koło nr 61 Łopuszna im. ks. prof. Józefa Tischnera

makieta_img_321Początki działalności naszego koła sięgają roku 1991. W tym czasie w Chicago przebywało zaledwie kilka osób z Łopusznej. Pomimo swych zajęć i obowiązków, spotykaliśmy się od czasu do czasu. Na jednym z takich spotkań zrodziła się myśl, czy nie moglibyśmy zrobić czegoś dla swojej wsi. Było nas zaledwie kilka osób, więc nie mogliśmy założyć własnego koła przy Związku Podhalan. Zwróciliśmy się do Koła nr 51 Ostrowsko z propozycją zorganizowania zabawy, z której dochód chcieliśmy przeznaczyć na odnowienie wnętrza zabytkowego kościółka w naszej parafii. Pierwszą zabawę zorganizowaliśmy w listopadzie 1991 roku. Udała się wyjątkowo dobrze. Przybyło ponad 100 osób, a dochód wyniósł $1800.

30 października 1994 roku Związek Podhalan w Północnej Ameryce obchodził jubileusz 65-lecia powstania. Na tę uroczystość przybyli goście z Polski, wśród nich Stanisław Kowalczyk – prezes Zarządu Głównego ZP w Polsce, a zarazem łopusznianin. Przekazał nam list od proboszcza ks. Jerzego Raźnego, w którym zwrócił się do nas o pomoc w odnowieniu i zabezpieczeniu kościoła. Nasi goście przekonywali nas do założenia samodzielnego koła. To, jak również działalność ks. Tischnera, zmobilizowało nas do działania. W tym dniu został wybrany komitet założycielski. Termin następnego spotkania wyznaczyliśmy na 19 listopada. Zebranie zostało zwołane, aby wybrać i dokonać zaprzysiężenia zarządu koła. Do pierwszego zarządu koła weszli: prezes – Bronisław Ciężobka, wiceprezesi: Władysława Buła i Zbigniew Maczewski, sekretarz – Barbara Janos, sekretarz finansowy – Krystyna Blacharczyk, skarbnik – Lucyna Jandura, dyrektor – Bolesław Ambroż. Nowo wybrany zarząd złożył przysięgę w obecności prezesa Zarządu Głównego ZP Andrzeja Pitonia oraz sekretarza generalnego Związku Podhalan Stanisława Zagaty. W dniu założenia koło liczyło 26 członków. Celem statutowym naszego koła, jak również całego związku, jest: krzewienie kultury góralskiej na ziemi amerykańskiej, wzajemne wsparcie oraz pomoc finansowa dla naszej wsi.

Na pierwszym zebraniu podjęliśmy decyzję, aby nasze koło organizowało cyklicznie 3 imprezy w ciągu roku: „opłatek” noworoczny, uroczystość Trójcy Świętej – odpust w naszej parafii oraz zabawę jesienną. Poza tym uczestniczymy w imprezach kół Związku Podhalan. Dochód z naszych imprez przeznaczamy na pomoc dla naszej wsi i działalność statutową koła. W razie potrzeby członkowie składają imienne donacje. Tak było w lipcu 1997 roku, gdy Polskę nawiedziła wielka powódź, która nie ominęła naszej rodzinnej wsi. Powódź wywołała duże zniszczenia w otoczeniu kościoła (zamulone wnętrze, całkowicie zniszczone ogrodzenie oraz koryto potoku Czerwonka). Na renowację kościoła po powodzi przesłaliśmy $7000.

makieta_img_323

 Spotkanie opłatkowe. Od lewej: ks. Franciszek Florczyk, prezes ZG ZPPA Henryk Mikołajczyk, prezes koła Zbigniew Maczewski

28 czerwca 2000 roku dotarła do nas wiadomość o śmierci ks. prof. Józefa Tischnera. Ta informacja pogrążyła nas wszystkich w smutku i żałobie. Uroczystości pogrzebowe odbyły się w Krakowie i w Łopusznej. Uczestniczyli w nich Podhalanie oraz delegacje z całej Polski z premierem na czele. W imieniu naszego koła złożono na grobie wieniec. Ksiądz Józef Tischner był najbardziej znanym łopusznianinem. Chcąc uczcić jego pamięć, nasze koło przybrało jego imię. W kościele św. Błażeja odprawiona została msza św., którą celebrowali: ks. prof. Józef Guzdek (były uczeń ks. Tischnera), ks. Jerzy Raźny (proboszcz parafii Łopuszna), ks. Franciszek Florczyk (kapelan naszego koła) w asyście księży polonijnych. Na uroczystość przybył również konsul generalny RP w Chicago Ryszard Sarkowicz, delegacja Związku Podhalan z Łopusznej, brat zmarłego – Kazimierz Tischner oraz 13 pocztów sztandarowych kół Związku Podhalan. W Domu Podhalan odbył się bankiet z okazji przyjęcia imienia, na który przybyło wielu łopusznian i Podhalan z całego Chicago. Prezes koła Zbigniew Maczewski powiedział m.in.: „Przyjęcie imienia ks. Tischnera jest wielkim zaszczytem, ale i obowiązkiem dla nas łopusznian w Chicago”. Kazimierz Tischner, nie kryjąc wzruszenia, mówił m.in.: „Brat był wielkim siewcą dobrego. Z tego, co posiał zbieramy owoce wdzięczności do wielkiego Polaka i duchownego – jego imieniem nazwano ulicę w Krakowie i szkołę w Tarnowie. On będzie z nami wszędzie – i w kościółku w Łopusznej i na Turbaczu. Łudziliśmy się, że rak zostanie zniszczony i brat wróci do zdrowia. On nie miał złudzenia. Znał prawdę, bo na skrawku kartki napisał – pochowajcie mnie skromnie, na cmentarzu w Łopusznej, bez żadnych przemówień. Tak też się stało... „.

Tak, jak nasi rodacy na Podhalu, co roku w sierpniu gromadzą się tłumnie pod Turbaczem przed kaplicą papieską, tak my tutaj w Chicago w ostatnią niedzielę czerwca w rocznicę śmierci ks. Tischnera spotykamy się na uroczystej mszy św., aby oddać hołd temu wybitnemu rodakowi.

Nasze koło aktywnie uczestniczy w życiu Związku Podhalan w Chicago, jak również utrzymuje bliski kontakt z rodzinną wsią. W ciągu 10 lat naszej działalności wspomogliśmy finansowo: renowację kościoła i cmentarza, usuwanie skutków powodzi z 1997 roku, szkołę podstawową, klub sportowy, szpital nowotarski, zespół góralski oraz straż pożarną w Łopusznej, która w 2002 roku obchodziła jubileusz 100-lecia. W sumie od początku działalności naszego koła na wymienione cele przeznaczyliśmy $32000.

Obecny Zarząd Koła nr 61 Łopuszna im. ks. prof. Józefa Tischnera: prezes – Zbigniew Maczewski, honorowy prezes – Bronisław Ciężobka, kapelan – ks. Franciszek Florczyk, wiceprezesi – Zofia Kurek i Kazimierz Ambroż, sekretarka – Barbara Janos, dyrektor – Andrzej Ciężobka, sekretarz finansowy – Ryszard Wilczek, marszałek – Bogusław Czerwosz, komisja rewizyjna: Maria Pęksa, Wiesław Chowaniec, Bolesław Ambroż, korespondent – Bartek Kulec.

 

makieta_img_324 
Zdjęcie – Zarząd i członkowie koła Łopuszna. Czerwiec 2004